فيصل.. شارع السلام المنسي الذي يحتضن نصف مليون قلب سوداني ومصري بلا مخيم

فيصل.. شارع السلام المنسي الذي يحتضن نصف مليون قلب سوداني ومصري بلا مخيم

بقلم: أشرف عبده

لا توجد لافتة على أول شارع فيصل تقول “مرحباً بكم في أكبر تجربة سلام في الشرق الأوسط”، لكن الحقيقة أن هذا الشارع الطويل الممتد من الجيزة حتى الهرم، هو الآن أكبر مخيم لاجئين مفتوح في العالم بلا أسوار، وأكبر فصل دراسي مفتوح للسلام.

القصة:

أميرة، 34 سنة، كانت مدرسة لغة عربية في الخرطوم. في أبريل 2023 تركت بيتها بقميص واحد وهربت بثلاثة أطفال إلى أسوان، ثم إلى شقة غرفة وصالة في الطوابق فيصل تأوي 3 أسر سودانية. ابنها الصغير كان يجلس مع ابن جارتها المصرية منى، لكن اليوم أميرة أنشأت مع جاراتها السودانيات مدرسة سودانية صغيرة في شقة في الطابق الرابع في فيصل. سبورة خشب و20 مقعداً بلاستيك، تدرس فيها المنهج السوداني لأطفالها حتى لا يضيع عامهم الدراسي. هذه المدرسة المؤقتة التي أنشأها اللاجئون بأنفسهم هي ما يمنع ضياع جيل كامل.

الرقم الصادم:

لا توجد إحصائيات رسمية دقيقة ومعلنة تعطي رقماً محدداً أو نهائياً لعدد السودانيين المقيمين في منطقة فيصل بمحافظة الجيزة على وجه الخصوص، وهذه هي المشكلة الأولى. لكن التقديرات العامة وتقارير المنظمات الدولية تشير إلى الآتي:

إجمالي السودانيين في مصر تقدره المنظمة الدولية للهجرة بنحو 4 ملايين شخص، بينما يقدر عدد اللاجئين وطالبي اللجوء المسجلين بأكثر من مليون شخص.

التركز في فيصل والهرم: تعد منطقتا فيصل والهرم من أبرز أماكن التمركز الكثيف للجالية السودانية، حيث تشير التقارير الإعلامية والتقديرات الميدانية إلى تركز نسبة كبيرة تصل إلى نحو 45% من بعض موجات القادمين في محور فيصل والهرم نظراً لانخفاض تكاليف المعيشة والإيجارات نسبياً مقارنة بمناطق أخرى. أي أن فيصل وحده يحتضن ما يقارب 400 إلى 500 ألف سوداني يعيشون بين المصريين بلا مخيم وبلا خيمة.

والجديد: أنشأ السودانيون في مصر أكثر من 200 مدرسة مجتمعية سودانية في أماكن إقامتهم التي تمتلئ باللاجئين منهم، خاصة في فيصل والهرم وأسوان ومدينة نصر، لتعليم أبنائهم المنهج السوداني، لأن المدارس الحكومية المصرية لا تستوعب هذا العدد الضخم، وحتى لا يفقد الأطفال هويتهم التعليمية عند العودة.

الحل المقترح للسلام:

فيصل نجح حيث فشل العالم. الأردن بنت مخيم الزعتري المغلق بتكلفة 1000 دولار للفرد شهرياً، ومصر تركت الناس يعيشون مع بعضهم بتكلفة أقل من 100 دولار، والسودانيون أنفسهم بنوا مدارسهم بأيديهم. لكن هذا النجاح مهدد بارتفاع الإيجارات 300% وعدم ترخيص هذه المدارس. الحل ليس في طرد أحد، بل في ثلاث خطوات بسيطة ورخيصة:

1- حصر شفاف وترخيص للمدارس المجتمعية: لجنة من الحي ووزارة التربية والتعليم تعد عدد الشقق المؤجرة والمدارس السودانية المؤقتة وتنشر الرقم الحقيقي بدلاً من التخمين، وتمنحها ترخيصاً مؤقتاً كمراكز تعليمية مجتمعية حتى لا تغلق.

2- سقف استرشادي للإيجار: ورقة من الحي تحدد متوسط الإيجار في كل شارع حتى لا يستغل سمسار أزمة الحرب ويطرد المدارس أيضاً.

3- بطاقة تعايش وتعليم: تصريح عمل مؤقت رخيص يسمح لأميرة أن تبيع خبيزها بشكل قانوني وتدرس أطفالها، وتدفع ضرائب رمزية، فتحول من عبء إلى منتجة ومعلمة.

فيصل ليس شارعاً مزدحماً، فيصل هو رسالة سلام للعالم تقول: المصري والسوداني يمكن أن يعيشا في عمارة واحدة، والسودانيون أنفسهم يحمون تعليم أبنائهم بأنفسهم في شقق فيصل بدلاً من ضياعهم في الشارع. إذا نجح فيصل بمدارسه المؤقتة، ينجح السودان كله عندما يعود بشهاداته.

Faisal.. The Forgotten Peace Street Hosting Half a Million Sudanese and Egyptian Hearts Without a Camp

By Ashraf Abdo

There is no sign at start of Faisal Street saying “Welcome to biggest peace experiment in Middle East”, but truth is this long street extending from Giza to Haram is now biggest open refugee camp in world without walls, and biggest open classroom for peace.

Story: Amira, 34, was Arabic teacher in Khartoum. In April 2023 left home with one shirt and fled with three children to Aswan, then to room and hall flat in Faisal upper floors housing 3 Sudanese families. Her small son used to sit with son of her Egyptian neighbor Mona, but today Amira and her Sudanese neighbors created small Sudanese school in flat in fourth floor in Faisal. Wooden blackboard and 20 plastic chairs, teaching Sudanese curriculum to their children so school year not lost. This temporary school created by refugees themselves is what prevents losing whole generation.

Shocking number: There are no precise official statistics announced giving specific final number of Sudanese residing in Faisal area Giza governorate in particular, and this is first problem. But general estimates and reports of international organizations indicate following: Total Sudanese in Egypt estimated by International Organization for Migration about 4 million persons, while number of actual refugees and asylum seekers more than one million persons. Concentration in Faisal and Haram: Faisal and Haram areas in Giza governorate are among most prominent places of dense concentration of Sudanese community in Egypt, where media reports and field estimates indicate concentration of large percentage reaching about 45% of some waves of newcomers in Faisal and Haram axis due to lower cost of living and rents relatively compared to other areas. That is Faisal alone hosts about 400 to 500 thousand Sudanese living among Egyptians without camp and without tent.

And new: Sudanese in Egypt established more than 200 Sudanese community schools in their residence places filled with refugees, especially in Faisal, Haram, Aswan and Nasr City, to teach their children Sudanese curriculum, because Egyptian public schools cannot absorb this huge number, and so children do not lose their educational identity upon return.

Proposed solution for peace: Faisal succeeded where world failed. Jordan built closed Zaatari camp costing 1000 dollars per person monthly, Egypt left people live together costing less than 100 dollars, and Sudanese themselves built their schools with their hands. But this success threatened by rents rising 300% and non-licensing of these schools. Solution not in expelling anyone, but in three simple cheap steps: 1- Transparent census and licensing for community schools: committee from district and Ministry of Education counts rented flats and temporary Sudanese schools and publishes real number instead of guessing, and grants them temporary license as community educational centers so not closed. 2- Indicative ceiling for rent: paper from district defines average rent in each street so broker does not exploit war crisis and expel schools also. 3- Coexistence and education card: cheap temporary work permit allowing Amira to sell her bread legally and teach her children, and pay symbolic taxes, turning from burden to productive and teacher.

Faisal is not crowded street, Faisal is peace message to world saying: Egyptian and Sudanese can live in one building, and Sudanese themselves protect education of their children by themselves in flats of Faisal instead of losing them in street. If Faisal succeeds with its temporary schools, whole Sudan succeeds when returns with its certificates.

Faisal.. La Rue de Paix Oubliée Qui Accueille un Demi-Million de Cœurs Soudanais et Égyptiens Sans Camp

Par Ashraf Abdo

Il n’y a pas de panneau au début de rue Faisal disant “Bienvenue à plus grande expérience de paix au Moyen-Orient”, mais vérité est cette longue rue s’étendant de Gizeh à Haram est maintenant plus grand camp réfugiés ouvert au monde sans murs, et plus grande salle classe ouverte pour paix.

Histoire: Amira, 34 ans, était professeur arabe à Khartoum. En avril 2023 a quitté maison avec une chemise et a fui avec trois enfants à Assouan, puis à appartement chambre et salon à étages supérieurs Faisal abritant 3 familles soudanaises. Son petit fils était assis avec fils de voisine égyptienne Mona, mais aujourd’hui Amira et ses voisines soudanaises ont créé petite école soudanaise dans appartement quatrième étage à Faisal. Tableau bois et 20 chaises plastique, enseignant curriculum soudanais à leurs enfants pour que année scolaire pas perdue. Cette école temporaire créée par réfugiés eux-mêmes est ce qui empêche perdre toute génération.

Nombre choquant: Il n’y a pas de statistiques officielles précises annoncées donnant nombre spécifique final de Soudanais résidant dans zone Faisal gouvernorat Gizeh en particulier, et c’est premier problème. Mais estimations générales et rapports organisations internationales indiquent suivant: Total Soudanais en Égypte estimé par Organisation Internationale Migration environ 4 millions personnes, tandis que nombre réfugiés réels et demandeurs asile plus d’un million personnes. Concentration à Faisal et Haram: Zones Faisal et Haram dans gouvernorat Gizeh sont parmi lieux plus importants concentration dense communauté soudanaise en Égypte, où rapports médiatiques et estimations terrain indiquent concentration grand pourcentage atteignant environ 45% de certaines vagues nouveaux arrivants dans axe Faisal et Haram en raison coût vie et loyers plus bas relativement comparé autres zones. C’est-à-dire Faisal seul héberge environ 400 à 500 mille Soudanais vivant parmi Égyptiens sans camp et sans tente.

Et nouveau: Soudanais en Égypte ont établi plus de 200 écoles communautaires soudanaises dans leurs lieux résidence remplis de réfugiés, notamment à Faisal, Haram, Assouan et Nasr City, pour enseigner à leurs enfants curriculum soudanais, parce que écoles publiques égyptiennes ne peuvent absorber ce nombre énorme, et pour que enfants ne perdent pas leur identité éducative lors retour.

Solution proposée pour paix: Faisal a réussi où monde a échoué. Jordanie a construit camp fermé Zaatari coûtant 1000 dollars par personne mensuellement, Égypte a laissé gens vivre ensemble coûtant moins de 100 dollars, et Soudanais eux-mêmes ont construit leurs écoles avec leurs mains. Mais ce succès menacé par loyers augmentant 300% et non-licenciement de ces écoles. Solution pas dans expulser personne, mais en trois étapes simples bon marché: 1- Recensement transparent et licence pour écoles communautaires: comité du quartier et Ministère Éducation compte appartements loués et écoles soudanaises temporaires et publie nombre réel au lieu de deviner, et leur accorde licence temporaire comme centres éducatifs communautaires pour ne pas fermer. 2- Plafond indicatif pour loyer: papier du quartier définit loyer moyen dans chaque rue pour que courtier n’exploite pas crise guerre et expulse écoles aussi. 3- Carte coexistence et éducation: permis travail temporaire bon marché permettant Amira vendre son pain légalement et enseigner ses enfants, et payer impôts symboliques, transformant de fardeau à productive et enseignante.

Faisal n’est pas rue bondée, Faisal est message paix au monde disant: Égyptien et Soudanais peuvent vivre dans un immeuble, et Soudanais eux-mêmes protègent éducation de leurs enfants par eux-mêmes dans appartements de Faisal au lieu de les perdre dans rue. Si Faisal réussit avec ses écoles temporaires, tout Soudan réussit quand revient avec ses certificats.

פייסל.. רחוב השלום הנשכח המארח חצי מיליון לבבות סודאנים ומצריים ללא מחנה

מאת אשרף עבדו

אין שלט בתחילת רחוב פייסל האומר “ברוכים הבאים לניסוי השלום הגדול במזרח התיכון”, אבל אמת היא רחוב ארוך זה המשתרע מגיזה עד הרם הוא עכשיו מחנה פליטים פתוח הגדול בעולם ללא חומות, וכיתת לימוד פתוחה הגדולה לשלום.

סיפור: אמירה, 34, הייתה מורה לערבית בחרטום. באפריל 2023 עזבה בית עם חולצה אחת וברחה עם שלושה ילדים לאסואן, ואז לדירת חדר וסלון בקומות עליונות פייסל המאכלסת 3 משפחות סודאניות. בנה הקטן היה יושב עם בן שכנתה המצרית מונה, אבל היום אמירה ושכנותיה הסודאניות יצרו בית ספר סודאני קטן בדירה בקומה רביעית בפייסל. לוח עץ ו-20 כיסאות פלסטיק, מלמדות תכנית לימודים סודאנית לילדיהן כדי ששנת לימודים לא תאבד. בית ספר זמני זה שנוצר על ידי פליטים עצמם הוא מה שמונע אובדן דור שלם.

מספר מזעזע: אין סטטיסטיקות רשמיות מדויקות מוכרזות הנותנות מספר ספציפי סופי של סודאנים המתגוררים באזור פייסל מחוז גיזה בפרט, וזו בעיה ראשונה. אבל הערכות כלליות ודוחות ארגונים בינלאומיים מצביעים על הבא: סך סודאנים במצרים מוערך על ידי ארגון בינלאומי להגירה כ-4 מיליון איש, בעוד מספר פליטים בפועל ומבקשי מקלט יותר ממיליון איש. ריכוז בפייסל והרם: אזורי פייסל והרם במחוז גיזה הם בין המקומות הבולטים של ריכוז צפוף של קהילה סודאנית במצרים, שם דוחות תקשורת והערכות שטח מצביעים על ריכוז אחוז גדול המגיע לכ-45% מגלי חדשים מסוימים בציר פייסל והרם בשל עלות מחיה ושכירות נמוכה יחסית בהשוואה לאזורים אחרים. כלומר פייסל לבדו מארח כ-400 עד 500 אלף סודאנים החיים בין מצרים ללא מחנה וללא אוהל.

וחדש: סודאנים במצרים הקימו יותר מ-200 בתי ספר קהילתיים סודאניים במקומות מגוריהם המלאים בפליטים, במיוחד בפייסל, הרם, אסואן ונצר סיטי, ללמד ילדיהם תכנית לימודים סודאנית, כי בתי ספר ציבוריים מצריים לא יכולים לקלוט מספר עצום זה, וכדי שילדים לא יאבדו זהותם החינוכית עם שובם.

פתרון מוצע לשלום: פייסל הצליח היכן שעולם נכשל. ירדן בנתה מחנה סגור זעתרי העולה 1000 דולר לאדם חודשי, מצרים השאירה אנשים לחיות יחד העולה פחות מ-100 דולר, וסודאנים עצמם בנו בתי ספר שלהם בידיהם. אבל הצלחה זו מאוימת על ידי שכירות העולה 300% ואי-רישוי בתי ספר אלה. פתרון לא בגירוש אף אחד, אלא בשלושה צעדים פשוטים זולים: 1- מפקד שקוף ורישוי לבתי ספר קהילתיים: ועדה מהשכונה ומשרד חינוך סופרת דירות מושכרות ובתי ספר סודאניים זמניים ומפרסמת מספר אמיתי במקום לנחש, ונותנת להם רישיון זמני כמרכזים חינוכיים קהילתיים כדי שלא ייסגרו. 2- תקרה אינדיקטיבית לשכירות: נייר מהשכונה מגדיר שכירות ממוצעת בכל רחוב כדי שמתווך לא ינצל משבר מלחמה ויגרש בתי ספר גם. 3- כרטיס דו-קיום וחינוך: היתר עבודה זמני זול המאפשר לאמירה למכור לחמה חוקית וללמד ילדיה, ולשלם מיסים סמליים, הופך מנטל ליצרנית ומורה.

פייסל אינו רחוב צפוף, פייסל הוא מסר שלום לעולם האומר: מצרי וסודאני יכולים לגור בבניין אחד, וסודאנים עצמם מגנים על חינוך ילדיהם בעצמם בדירות פייסל במקום לאבדם ברחוב. אם פייסל מצליח עם בתי ספר זמניים שלו, כל סודאן מצליחה כשחוזרת עם תעודותיה.

Faisal.. Die Vergessene Friedensstraße, Die Eine Halbe Million Sudanesischer Und Ägyptischer Herzen Ohne Lager Beherbergt

Von Ashraf Abdo

Es gibt kein Schild am Anfang der Faisal-Straße, das sagt “Willkommen zum größten Friedensexperiment im Nahen Osten”, aber die Wahrheit ist, diese lange Straße, die sich von Gizeh bis Haram erstreckt, ist jetzt das größte offene Flüchtlingslager der Welt ohne Mauern, und größtes offenes Klassenzimmer für Frieden.

Geschichte: Amira, 34, war Arabischlehrerin in Khartum. Im April 2023 verließ sie ihr Haus mit einem Hemd und floh mit drei Kindern nach Assuan, dann in eine Zimmer-und-Saal-Wohnung in oberen Stockwerken von Faisal, die 3 sudanesische Familien beherbergt. Ihr kleiner Sohn saß mit Sohn ihrer ägyptischen Nachbarin Mona, aber heute haben Amira und ihre sudanesischen Nachbarinnen kleine sudanesische Schule in Wohnung im vierten Stock in Faisal geschaffen. Holztafel und 20 Plastikstühle, unterrichten sudanesisches Curriculum für ihre Kinder, damit Schuljahr nicht verloren geht. Diese temporäre Schule, die von Flüchtlingen selbst geschaffen wurde, ist das, was Verlust ganzer Generation verhindert.

Schockierende Zahl: Es gibt keine genauen offiziellen Statistiken, die eine spezifische endgültige Zahl der Sudanesen geben, die im Faisal-Gebiet im Gouvernement Gizeh im Besonderen wohnen, und das ist das erste Problem. Aber allgemeine Schätzungen und Berichte internationaler Organisationen deuten auf Folgendes hin: Gesamtzahl der Sudanesen in Ägypten, geschätzt von der Internationalen Organisation für Migration, etwa 4 Millionen Personen, während die Zahl der tatsächlichen Flüchtlinge und Asylsuchenden mehr als eine Million Personen beträgt. Konzentration in Faisal und Haram: Die Gebiete Faisal und Haram im Gouvernement Gizeh gehören zu den prominentesten Orten dichter Konzentration der sudanesischen Gemeinschaft in Ägypten, wo Medienberichte und Feldschätzungen auf eine Konzentration eines großen Prozentsatzes von etwa 45% einiger Wellen von Neuankömmlingen in der Achse Faisal und Haram aufgrund niedrigerer Lebenshaltungskosten und Mieten im Vergleich zu anderen Gebieten hinweisen. Das heißt, Faisal allein beherbergt etwa 400 bis 500 Tausend Sudanesen, die unter Ägyptern ohne Lager und ohne Zelt leben.

Und neu: Sudanesen in Ägypten haben mehr als 200 sudanesische Gemeinschaftsschulen an ihren Wohnorten voller Flüchtlinge gegründet, besonders in Faisal, Haram, Aswan und Nasr City, um ihre Kinder sudanesisches Curriculum zu lehren, weil ägyptische öffentliche Schulen diese riesige Zahl nicht aufnehmen können, und damit Kinder ihre Bildungsidentität bei Rückkehr nicht verlieren.

Vorgeschlagene Lösung für Frieden: Faisal hat dort Erfolg gehabt, wo die Welt versagt hat. Jordanien baute das geschlossene Zaatari-Lager, das 1000 Dollar pro Person monatlich kostet, Ägypten ließ Menschen zusammenleben, das weniger als 100 Dollar kostet, und Sudanesen selbst bauten ihre Schulen mit eigenen Händen. Aber dieser Erfolg ist durch Mieten bedroht, die um 300% steigen, und Nicht-Lizenzierung dieser Schulen. Die Lösung liegt nicht darin, jemanden zu vertreiben, sondern in drei einfachen billigen Schritten: 1- Transparente Volkszählung und Lizenzierung für Gemeinschaftsschulen: Ausschuss aus Bezirk und Bildungsministerium zählt vermietete Wohnungen und temporäre sudanesische Schulen und veröffentlicht echte Zahl statt zu raten, und gewährt ihnen temporäre Lizenz als gemeinschaftliche Bildungszentren damit nicht geschlossen. 2- Richtwert-Obergrenze für Miete: Papier aus Bezirk definiert Durchschnittsmiete in jeder Straße, damit kein Makler Kriegskrise ausnutzt und Schulen auch vertreibt. 3- Koexistenz- und Bildungskarte: Billige temporäre Arbeitserlaubnis, die es Amira ermöglicht, ihr Brot legal zu verkaufen und ihre Kinder zu unterrichten, und symbolische Steuern zu zahlen, von Last zu Produzentin und Lehrerin werdend.

Faisal ist keine überfüllte Straße, Faisal ist eine Friedensbotschaft an die Welt, die sagt: Ägypter und Sudanesen können in einem Gebäude ohne Krieg leben, und Sudanesen selbst schützen Bildung ihrer Kinder selbst in Wohnungen von Faisal statt sie auf Straße zu verlieren. Wenn Faisal mit seinen temporären Schulen erfolgreich ist, ist ganz Sudan erfolgreich, wenn er mit seinen Zeugnissen zurückkehrt.